بر باد

تنم می لرزد از سرما                        شدم تنها و بی پروا  

به دادم رس خداوندا                        نکن ترکم در این دنیا  

همه رفتند از پیشم                           ندیدند عاشقی هایم  

بخندیدند آخر بر                               همه دلواپسی هایم  

شدم یک لاله ی تشنه                 لبم چون غنچه ای بسته  

به دست پر جفای او                           شدم پر پر ندانسته  

جوانی داده ام بر باد                           که قلب او کنم آباد  

ز غفلت من نفهمیدم                           نماند خدمتم در یاد   

چرا آخر چنین باشد                          که رویایم فرو پاشد  

دلم مانند مردابیست                        که موجش آرزو باشد  

                                            آزی جون 

*********************** 

پ.ن۱:سلام 

پ.ن۲:این چند وقته که نبودم به خاطر امتحانام بود 

پ.ن۳:امتحانای نیم ترم که تا هفته ی دیگه هم هست 

پ.ن۴:شعار این دو هفته ام شده بود این: 

پ.ن۵:همه چی داغونه    من چه قد بدبختم.... 

پ.ن۶:فعلا بای!